ถนนบุรีวาณิช

ถนนบุรีวาณิช  ยังคงเป็นตึกเป็นสถาปัตยกรรมยุโรปผสมศิลปะจีน  เป็นอาคารร้านค้าเก่าแก่ที่หน้าตึกจะมีช่องโค้ง ต่อกันเป็นระยะ เพื่อเป็นทางเดินทาง ที่เรียกกันว่า "หง่อคาขี่" เป็นภาษาจีนฮกเกี๊ยน ร้านค้าปัจจุบันยังค้าขายข้าวของเครื่องใช้  บ้างก็ปรับเป็นร้านค้าแนวใหม่ บ้างก็ยังคงกิจการดั้งเดิมไว้ ปัจจุบันยังมีอาคารเก่าแก่ที่ยังเป็นสถาปัตยกรรมแบบชิโนโปรตุกิส เช่นเดียวกับถนนบุรีวานิช ซึ่งรับอิทธิพลจากปีนัง  สันนิษฐานกันว่าอาคารเหล่านั้น สร้างขึ้นระหว่างปี พ.ศ  2440 - 2445 สำหรับคนที่ชอบสะสมของเก่าสามารถสังเกตุจากตู้โชว์กระจก ที่ทำด้วยไม้มีสินค้าสารพัดเรียงรายโชว์อยู่เป็นแนวสโตร์เล็กๆ  ทำให้เรานึกถึงภาพในอดีตที่เต็มไปด้วยผู้คนต่างมาจับจ่ายค้าขายกันที่ถนนสายนี้ 

กบว้ากใหญ่ (หมาในน้ำ)

   

    กบในธรรมชาติทั่วไปเเล้วจะร้อง “อ๊บ อ๊บ” เเต่กบที่อุทยานแห่งชาติทะเลบัน จังหวัดสตูล ร้องไม่เหมือนกบทั่วไปกลับร้องคล้ายลูกหมา(ลูกสุนัข) ไปงั้นได้ไง กบที่พุดถึงคือกบ "กบว้ากใหญ่" มาเป็นจุดเด่นของอุทยานฯ ดึงดูดให้นักท่องเที่ยวไปหาดูตัวมัน ในฐานะ “หมาน้ำ” ด้วยน้ำเสียงที่ว่ากันว่า คล้ายกับเสียงร้องของลูกหมา

 “หมาน้ำ” ชนิดนี้ มีขนาดลำตัว 60-95 มิลลิเมตร (ความยาวของลำตัวสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก พวกกบ เขียด ปาด ฯลฯ วัดจากปากถึงก้น) ลำตัวสีเทาอมม่วง มีจุดแต้มสีเทาดำหรือเหลือง ขอบปากมีจุดสีเข้ม ตาสีแดงส้ม ผิวตามตัวด้านบนมีตุ่มกลม ข้างลำตัวมีต่อมใหญ่ นอกจากเสียงมันที่เป็นเอกลักษณ์แล้ว หน้าตาสีสันของมันก็ไม่เหมือนใคร จดจำได้ไม่ยากนัก

         ส่วนปลายนิ้วตีนของมัน แผ่ออกเป็นแผ่นใหญ่ ระหว่างนิ้วตีนหลัง มีแผ่นหนังยึดเต็มความยาวนิ้วตีน--หลายคนอาจสงสัย ว่าจะดูอะไรมันละเอียดจนถึงบาทาของมัน จริงๆ แล้ว นิ้วตีนของสัตว์กลุ่มนี้ มีความน่าสนใจและบอกถึงแหล่งที่อยู่ของมันได้เป็นอย่างดี เช่น ปาด (F. Rhacophoridae) พวกมันมีแผ่นหนังยื่นออกมารอบปลายนิ้ว มองดูคล้ายนิ้วตีนติดแผ่นดิสก์ แท้จริงแล้ว แผ่นหนังที่นิ้วตีนกลมๆ นี้ ช่วยให้พวกมันปีนป่ายตามต้นไม้ได้เป็นอย่างดี เราจึงพบพวกปาดเกาะแปะตามผนังห้องน้ำหรือต้นไม้ได้เหนียวแน่นทีเดียว หรือ กลุ่มกบลายหิน (Amolops sp.) พวกนี้ ก็มีแผ่นกลมที่ปลายนิ้วเช่นเดียวกับกลุ่มปาด แต่ไม่ใช่ว่ามันก็อยู่อาศัยปีนป่ายบนต้นไม้เหมือนกัน แต่เพราะกบลายหินทั้งหลาย อาศัยหากินบริเวณแก่งหินที่น้ำไหลเชียวในบริเวณลำธาร มันก็เลยพัฒนา "แผ่นดิสก์" มาติดที่ปลายนิ้วเช่นเดียวกัน

      นอกจากอุทยานแห่งชาติทะเลบันแล้ว เราสามารถพบกบชนิดนี้ได้ทั่วไป ในภาคใต้ตอนล่าง บริเวณใกล้หนองน้ำ หรือลำธารที่น้ำไหลไม่แรงนัก ตลอดจนสวนยางที่อยู่ใกล้กับพื้นที่ดังกล่าว รวมถึงในป่าพรุหรือแหล่งน้ำนิ่ง เช่น อ่างเก็บน้ำในป่าดิบชื้น เป็นต้น

        แต่การทำลาย "บ้าน" ซึ่งคือป่าพรุหรือป่าดิบชื้นที่พวกมันอาศัยอยู่ การแผ้วถางเปลี่ยนพื้นที่ป่าเป็นพื้นที่เกษตรกรรม ทำให้พื้นที่อาศัยลดลงหรือหายไป แล้วการใช้สารเคมีในการเกษตร ทำให้จำนวนประชากรของกบว้าก และกบหลายชนิดลดลงหรืออาจสูญพันธุ์ในที่สุด

Satun National Museum – Kuden Mansion พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติสตูล (คฤหาสน์กูเด็น)

       Is located on Satun Thani Road, Soi 5, opposite the Satun Provincial Land O"ce. Construction was started in 1898 and completed in 1916 by Phraya Phumnatphakdi or Tunku Baharutdin Bin Tammahong (formerly Kuden Binkumae), the ruler of Satun, during the reign of King Rama V. 

      The mansion was intended to be a royal residence during a royal visit of King Rama V to the South. However, the king did not stay overnight here. The building was later used as an o"cial residence and as the Satun Town Hall. Until World War II in around 1941, the building was occupied by Japanese soldiers as their command unit. It was also used asthe Satun City Hall and other important o"cial places. During 1997 – 2000, the Fine Arts Department renovated the Kuden Mansion into a western two-storey brick building. Curved doors and windows are in the European architectural style of art. Its Thai-styled hip-roof is covered with Spanish terra cotta roof tiles. 

         Window panels consist of wooden shutters. The top of the pediment is adorned with a star-shaped vent in accordance with Islamic architecture. Inside, there are displays of history of Satun town and ways of life of the people of Satun, such as the sea dwellers of Ko Li Pe, pot making, a room of the ruler of Satun’s residence, a room of the Thai Muslim culture depicting arts, culture, traditions, local lifestyles, etc. 

       The museum is open on Wednesdays to Sundays from 09.00 a.m. – 04.00 p.m. It is closed on Mondays, Tuesdays, and public holidays. Admission fee is 50 Baht. Tel. 0 7472 3140.

        พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติสตูล (คฤหาสน์กูเด็น) ตั้งอยู่ถนนสตูลธานี ซอย 5 ตรงข้ามกับสำนักงานที่ดินจังหวัดสตูล เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน 2 ชั้น อาคารเป็นตึกแบบตะวันตก ประตูหน้าต่างรูปโค้งสถาปัตยกรรมยุโรบ หลังคาทรงปั้นหยาแบบไทยและใช้กระเบื้องดินเผารูปกาบกล้วย บานหน้าต่าง สถาปัตยกรรมแบบอิสลาม 

          สร้างเมื่อ พ.ศ.2441 แล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2459 โดยพระยาภูมินารถภักดี หรือ ตวนกูบาฮารุดดินบินตำมะหงง (กูเด็น บินกูแม๊ะ) เจ้าเมืองสตูลในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว คฤหาสถ์แห่งนี้สร้างขึ้นเพื่อเป็นที่ประทับ ของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้า เจ้าอยู่หัว แต่ไม่ได้ประทับแรม และเคยเป็นบ้านพักและศาลากลางจังหวัด ในสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 ปัจจุบันเป็นพิพิธภัณฑ์ที่รวบรวมโบราณวัตถุ และจัดนิทรรศการให้ความรู้เกี่ยว กับศิลปวัฒนธรรมประเพณีและวิถีชีวิตของชาวสตูลในด้านต่าง ๆ เป็นแผ่นไม้ชิ้นเล็กๆ เป็นเกล็ดแนวนอน ช่องลมหน้าบนตกแต่งรูปดาว เวลาเปิด-ปิด : พิพิธภัณฑ์เปิดทุกวันพุธ-วันอาทิตย์ ปิดวันจันทร์-วันอังคาร และวันหยุดนักขัตฤกษ์ เวลา 09.00-16.00 น


ดูแผนที่ขนาดใหญ่ขึ้น

Satun Central Mosque or Mambang Mosque(มัสยิดมำบัง)

Satun Central Mosque or Mambang Mosque is located on the corner of Buri Wanit Road and Satun Thani Road in the heart of town. It is a place for religious services. The mosque is 
in a modern style of architecture. Its white building is decorated with glazed tiles, marble, and glass. The building is divided into two parts. The outer part features a  verandah with a !ight up to a dome-tipped tower. At the top, a view of the town of Satun can be seen. The inner part is shaped as a large hall for praying with an underground chamber.

     มัสยิดมำบัง(มัสยิดกลางจังหวัดสตูล) ตั้งอยู่บริเวณมุมถนนบุรีวานิชและถนนสตูลธานี กลางเมืองสตูล เป็นสถานที่ประกอบพิธีทางศาสนา สร้างขึ้นตั้งแต่สมัยพระยาสมันตรัฐบุรินทร์ (ตนกูมูฮำหมัดอาเก็ม) เป็นเจ้าเมืองสตูล (ประมาณ พ.ศ. 2539) ชื่อมำบังตั้งตามชื่อเมืองสตูลในสมัยนั้นต่อมาในปี พ.ศ. 2517 ได้จัดสร้างลักษณะรูปทรงมัสยิดเป็นสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ ตัวอาคารสีขาวตกแต่งด้วยกระเบื้องเคลือบหินอ่อนและกระจกใส ตัวอาคารแบ่งเป็นสองส่วน ส่วนนอกเป็นระเบียง มีบันไดขึ้นหอคอย ลักษณะเป็นยอดโดม สามารถมองเห็นทิวทัศน์เมืองสตูลได้ ส่วนในเป็นห้องโถงใหญ่ใช้เป็นที่ละหมาด ชั้นล่างมีห้องใต้ดิน พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ได้เสด็จทรงเปิดเมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2525

ดูแผนที่ขนาดใหญ่ขึ้น

อุทยานเเห่งชาติทะเลบัน

THALE BAN NATIONAL PARK

 A large fresh water area covering 200 rais, is populated with a species of plant known to the locals as "Bakong" giving a striking natural atmosphere to the place. There is also a pavilion for visitors to relax and admire the beauty of the swamp. It is believed that the name Thale Ban is derived from "Lerd Reban" in Malay, meaning the "subsided lake". According to local legend, from about 300 years ago, the present Thale Ban was the site juxtaposed between two mountains namely Khao Jeen and Khao Moddaeng. It was a fertile farming area for villagers who engaged in cash crops and fruit orchards. Later a strong, continuous quake had hit the area for months and the site caved in and became a large pool of water, which later became Thale Ban Swamp.          

           ทะเลบัน ทะเลบันเป็นบึงน้ำขนาดใหญ่กลางหุบเขา ขนาบด้วยเทือกเขาจีนและเขาวังประ มีเนื้อที่ประมาณ 200 ไร่ มีปลาน้ำจืดและหอยชุกชุม น้ำใสสะอาดจนสามารถมองเห็นสาหร่ายและฝูงปลาว่ายไปมา บางครั้งจะมีสมเสร็จลงมากินน้ำเป็นภาพที่น่าประทับใจ รอบบึงมีพันธุ์ไม้ชนิดหนึ่งขึ้นอยู่หนาแน่น ชาวบ้านเรียกว่า "ต้นบากง" ทางอุทยานฯ ได้สร้างศาลาท่าน้ำไว้ให้นักท่องเที่ยวได้นั่งพักผ่อนด้วย

 คำว่า "ทะเลบัน" มาจากคำว่า "เลิด เรอบัน" เป็นภาษามลายูแปลว่า ทะเลยุบหรือทะเลอันเกิดจากการยุบตัวของแผ่นดิน อุทยานแห่งชาติทะเลบันเกิดจากการยุบตัวของพื้นดินระหว่างเขาจีนและเขามดแดง เป็นหนองน้ำขนาดใหญ่มีเนื้อที่ประมาณ 63,350 ไร่ พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นภูเขาสลับซับซ้อนมีความอุดมสมบูรณ์ค่อนข้างสูง จึงอุดมไปด้วยพืชพรรณป่าไม้ที่ขึ้นอย่างหนาแน่น และรอบๆ บึงจะมีพันธุ์ไม้ชนิดหนึ่งชื่อต้น "บากง" ขึ้นอยู่หนาแน่นแลดูสวยงาม

How to get to Thale Ban Swamp
    Thale Ban National Park is located in Village No.11, Tambon Khuan Satore, Amphoe Khuan Don, approximately 30 kilometers from the town of Satun. It can be reached by following Highway No . 406 ( Satun - Hatyai ) from Amphoe Muang until reaching Kilometer 19, take a right turn onto Highway No. 4184 (Khuan Satore-Wang Prachan) for approximately 20 kilometers. From Haad Yai, visitors can take a public bus (Hat Yai-Satun) or a taxi, which will take about 80 kilometers. Get off at Khuan Satore T - intersection and board a minibus to the Park. 

Facilities 
     Thirteen cottages can accommodate 170 visitors to the park. The rates for the accommodation range from 5 0 0 - 1, 0 0 0 baht/cottage/night. There is a camping site ( campers must bring their own camping gear ), and facilities include lamps for camping, a multi-purpose pavilion, and visitors' service center. 

For more information, please contact:-
    1. National Park Division , Forestry Department, Tel:(02) 5797223 and 5797734 or 5614922 ext 724-5
    2. Thale Ban National Park Office, Amphoe Khuan Don, Satun Province, Tel: (074) 797073.

ดูแผนที่ขนาดใหญ่ขึ้น

Hatyai-Satun-Langkawi, Thailand/Malaysia (Jan2009)

Satun Thailand

Ocean To Ocean

Festival

International Fishing Competition for Tarutao Ardung Fishing Cup.- This festival is held in March every year in the Andaman watercourse.- Rotee Festival of Satun This festival is held in January at Sapon Ta – You , MuangDistrict, Satum Province.- Sweet corn – Tha Kare Festival – held during March at Tapare Field.

History of Satun Province

No information of Satun Province before and during Ayuthaya periods has been found in any historical records of Thailand.It is assumed that there was no Satun Province during that day but it appeared as hamlets, scattering on the plames along the coast.In the beginning of Ratanakosin period, satun was only a community in the area of Triburi so the history of Satun has relation with the history of Triburi according to the royal historical necord of Ratanakosin in the say of King Rama II mentioned thatIn accordance with the substamce mentioned above it is incliated that Triburi during that period separated into two parties; the first party was leaded by Jawpraya tripamgaerun omd the second party leaded by Praya Apainuraj who depended on Nakorn Srithammarat Province,Later, Preya Apainuraj was appointed the prouincial govesner of Satun, bounded by Nakorn Srithammarat. Then the People of Satun would be better acquainted and governed by Nakorn Srithammarat than Triburi. Praya Apainuraj passed auay ofter he has been the provincial govemes for only two years, and no historical record about the next governer of Satun but considering all the possibilities after that, the next govesner shouldhouy been Parya Apainuraj (Pasanu) s’ royal family who was also more acquainted and depended on Nakorn SrithammaratHistory of Satun also appears in historical annals of Sangkhla but some infoemation about the governers’ names are different from those mentioned in historical record of Ratanakosin during the day of KingRama IIIThe history of Satun government about provincial municipality regirne began in the year 2440 BE. When king Rama III graciously created rayal command to maintain Triburi, Perlis, and Satun to be provincial municipality called “Montoi Triburi “ (Triburi Aclministrative Area) And graciously created Jawpraya TriburiRampakdee, Jawpraya Triburi (Abdul Hamit) the gourenment afficials in the municipality of Triburi Administrative Area. Satum was completely separated from Triburi according to Thai-English Treaty cocerning Thai-Malay demarcation, certified byaffiring the signatures in Bangkok on 10th March 127 Ratanakosin Era (2452 BE) Owing to this tnraty, triburi and Perlis were ruled by England and Satun has been a August 128 Ratanakosin Era (2453 BE)In the year 2475 BE. (1932), there was a transition to constitutional monarchy and Satun has been made a province in the Kingdom of Thailand ever since.The word “Satun” comes from “Satoye” in Malay longuage which meanas “santol” a kind of fruit trees, growing everywhere in this town and later the town was named in Malaylonguage “Negeri Setoi Mimbang Segara” or in Thailonguage , Satun,the city of Oncean Gods. So “the Ocean Gods” has become the afficialsed of the province eversince.Although Satun used to join Triburi in the beginning, it has been consists of 2 administrative districts and 1 sub-district which are Mumbang district , Toongwha districts and Langoo 8ub-district which is in the administrative area of Toongwha district, Loter, in the year 2482 BE. (1939) , Mumbang district was changed to Mueang Satun district. Formerly, Toongwha district was very prosperous, the important goods of Toongwha district “pepper” which was wellknown among foreigners who knew the name of this place as “Suwhai Upae District”. In the year 2457 BE. (1914), growing pepper in Toongwha district reduced in quantity, the foreign merchants left for their homelands. Alot of native people migrated to other regions for new farmlands, most of them settled in La-ngoo sub-district and this brought about prosperity to La-ngoo while toongwha become depressed.Until the year 2473 B.E. (1930), the government considered La-ngoo far more prosperous than Toonywha becouse of its bigger. Population, so it was established “La-ngoodislrict” amd degradeal La-ngoo District tobe a sub-district in the administrative area of La-ngoo Distict. Later, in the year 2516 BE. (1973), Toongwha was established “Toong-wha Distriet” again.Nowadays, the administrative area of Satun Provinee consists of 6 districts and 1 sub-district.1. Mueang Satun District2. La-ngeo District 3. Kuoun Kalhong District 4. Toong wha District5. Kucvn Done District 6. Tha pare District 7. Ma-nang Sub-district

Festivals & events what's happening on the local scene

Local flavor from food to handicrafts Well-known foods from Satun "Roti assorted with banana", "Roti with curry", "Mataba", Tareh coffee", and hot tea with milk are served at "Mae Roti" on Tamma-ngong Uthit Road, Amphoe Muang Satun. "Pa Samod" or Muslim Salad and Ancient Noodles are served at "Sofia Restaurant" at Km. 10 Tambon Ban Khuan, amhoe Muang Satun Tel. 074-721055. open at 06.30 AM. till midnight. Local desserts such as "Bada", "Kouy Guda" and "Mamode" or "Labanoon" are on sale at Satun Market, 05.00 AM. - 07.00 AM."Jumpada" (a kind of jack fruit) is available at Satun Market during June.

Ko Khai (Khai Island)

A large stone arch or "stone gate" in Ko Khai becomes a logo of Tarutao National Park. During November and January large sea tortoises come ashore and lay eggs on the beaches. Beautiful beaches are ideal for swimming. Further down are large clusters of beautiful corals which can be seen through the crystal clear water during the tourist season.

Ko Hin Ngam ( Beautiful Stone Island )

Because of its natural wonder, Ko Hin Ngam, part of Adang archipelago, has attracted and inspired visitors from faraway lands to witness the unspoiled beauty of the island. Ko Hin Ngam or Ko Pulo possesses beautiful stones polished and shaped by the everlasting waves hitting the shores year after year. The smooth and shiny surfaced stones of various sizes , shapes , and colors are an amazement to the sight of the beholders. On this island one can find these stones in black, blue, brown, red, mixed colors or stripes in round, oval, and other shapes. The beaches on the island can be best admired when the sun shines and the waves splash on the stones.The shiny glittering surfaces of the stones reflect the glaring sunshine while the blue waves splash the beaches providing ecstasies for those who witness the event. Of particular joy is the sunset when the last orange rays of the sun touch the pure white foams of the waves giggling on the stones. This memorable scene defies description. To reach Ko Hin Ngam , visitors make a stop at Adang or Lipe islands first rather than proceeding directly to and staying overnight at Ko Hin Ngam as no accommodation is available on the island .

Ko Li-Pe The land of the sea gypsies

Nearby islands familiar with vacationers are Li-pe or Nipis Island (meaning "thin" island in Malay). Lipeh is an island in Adang archipelago, one kilometer south, and 25 kilometers west of Tarutao island. Formerly Lipe was not inhabited. According to the "Report on the Survey of Tarutao National Park" published by Mahidol University in 1977 , the first settler on the island was an Indonesian named Hili (pronounced "ngi-li" by the locals). On his business missions, he was a regular traveler to Penang and Siam and found a settlement first in Ko Mai Kadan Island and married a sea gypsy woman. Later he moved his trading post to Ko Bulon and finally to Ko Li-pe. During his early settlement, he had to travel to Satun to buy rice, using a row boat. He picked up coconuts which floated to the island and planted them there. Any fishermen who came to fish near the island were invited to settle on the island. (According to other sources, a man named Nai Mahmad had settled on the island one year earlier than had Hili. And the seedlings of coconut trees to be grown on the island were given to Hili by Phraya Phoominart Phakdi then governor of Satun.) In 1909 when the British had shown an interest in the westcoast of Siam , the governor of Satun brought the people from Ko Sireh in Phuket and Ko Lanta in Krabi to settle on Adang in order to prove to the British that the Siamese settled there and the island belonged to Siam. The scheme proved fruitful and the British agreed to drop the claim over Adang and the nearby area. Hili and the sea gypsies on Adang Island were the ancestors of the three major families presently residing on the island, namely Harn Thala, Thala Luek, and Chamnarn Waree. The terms Chao Le (sea people) or Thai Mai (recently naturalized Thais) are generally accepted by the sea gypsies at Lipe but the term Chao Nam (water people) is despised for the reason that not only themselves but all people are derived from water. Most of inhabitants on Lipe are Buddhists and engaged in fishing. The houses of the sea, not exceeding 200 meters off shore.Visitors to the island are likely to stay overnight during the moonlit nights to witness monthly god - offering ceremonial dances performed by the islanders. The dance, performed along with the rhythm of the one-sided drum called Ramana, is organized for three nights during the new moon. It is believed that the god - offering dance will dispel all illnesses and evils from the island. In addition, on the thirteenth to the fifteenth day of the sixth and the eleventh lunar month (usually in May and November) the Setting Adrift of Chao Le Boat ceremony can also be observed. The prominence of Lipe lies on the natural beauty of colorful corals around the island. Particularly fascinating are the ones in the front of the island where visitors can see mazes of colorful corals and exotic tropical fishes under the clear water, a site comparable to a giant aquarium. Visitors often brings with them diving gears or life preservers which enable them to get a close look at the idyllic underwater scenes. The most exciting moment is during the low tide where a large expanse of corals emerge, a rare picturesque scene which will be long remembered by visitors. To reach Ko Li-pe, visitors often use the same route as that of Adang, from where Lipe is easily accessible.

Ko Adang: The land of coral Beauty

Adang is a group of islands in the Tarutau National Park, 30 kilometers further south from Tarutao Island. Among the various islands in the Straits of Malacca, Adang is the most enchanting . Its unbeatable beauty and scenic charms has attracted vacationers from faraway lands to visit and revisit the place. Because of these magical charms, the islands were much desired by the colonials powers. Had it not been the wits of Phraya Phuminart Phakdi, then governor of Satun, these islands would have been ceded to the British long ago. The splendors of Adang are imminent in the crystal clear waters around the island, particularly when the sea is calm. The transparency of the water often leads tourists to take a quick dip, mistaking it to be shallow. Corals are bountiful in the waters around the island. Tourists diving to admire the breathtaking beauty of the corals may also witness the enchantment of exotic fish such as stonefish , lionfish, anemonefish, lobster, or even friendly stingrays buried under the powdery white sands, sea porcupines, and colorful sea shells scattering around the sea floor. These marine creatures move around the limbs of corals with shapes like antlers, hills, lettuces, and mushrooms. Apart from exquisite corals, Adang offers visitors many enchanting places to visit. Large mountainside natural reservoirs, unrelenting sonorous waterfalls, crystal clear streams, and long stretches of white sand beaches around the island, particularly at Ao Son where an area is set aside by the National Park to accommodate 150 campers. To reach Adang , visitors normally take a boat from Pak Bara Pier in Amphoe La-ngu. Travel can be arranged in advance through the assistance of officials at Tarutao National Park. Most visitors prefer to travel in groups, good for family outings and also saving travelling expenses.

Accommodation

For information on accommodation, please contact the Public Relations Work and Accommodation Services, National Park Division, Forestry Department, Bangkok, Tel: (02) 5797223, 5795734, during office hours; or the Satun branch, Tel: (074) 781285, 729002-3 during office hours.

Transportation to Tarutao National Park

There are boat services running between Pak Bara Pier and Tarutao Island twice a day during tourist season (end of November to early May). To get to Pak Bara pier, visitors can travel from Hatyai in Songkhla Province which is the main hub of southern provinces, by the following ways; By Car: Follow Highway No.406 to Satun and turn to Highway No.4078 at Chalong T-intersection to Amphoe La-ngu and proceed further to Pak Bara.By Bus: Take a Hatyai-Satun bus from Hatyai. Get off at Chalong T-intersection and take a Satun-La ngu bus or take a minibus from Chalong T-intersection straight to Pak Bara Pier: By Taxi: There is a taxi service from Hatyai to La-ngu to Pak Bara. Taxi stand in Hatyai is opposite the post office on Rattakarn Road.By Air-conditioned Van:A Hatyai-Pak Bara air-conditioned van service operates daily between 6.00-16.00 hrs. A van leaves every hour and the trip takes 1 hour and 50 minutes. The van stand is on Prachathipat Road.The other alternative to get to the island is to hire a fishing boat from Che Bilang Pier which is a deep sea pier in Tambon Che Bilang 13 kilometers from the town of Satun.Access to other islands in the archipelago depends on the season. Travelling during the southwest monsoon season is not recommend due to strong wind and stormy weather. The best time to visit is between late December and early May.

Ao Son (Son Bay)

has the most beautiful long pure sand beach in Tarutao Island. The three kilometer long beach is ideal for swimming because there is a fresh water source nearby for swimmers to clean themselves after swimming. In addition to tourist attractions on Tarutao Island, there are also plenty of places to visit on the Tarutao archipelago.

Ao Talo Wao and Talo Udang (Talo Wao and Talo Udang Bays)

are the two bays which share similar natural and scenic characteristics. In addition to natural attractions and scenic beauty on the island, visitors to Tarutao are alsoattracted by historical remains as the island was once used as a maximum security center for first degree criminals and political prisoners, a place reminiscent of pains and bitterness suffered by the detainees. Traces of the building structures such as a 10-kilometer road linking between two detention centers (one at Ao Talo Wao and the other at Ao Talo Udang) can still be seen. There are also ruins of housing for prison staff, a concrete tank for storing fish, tombs, brick furnaces for producing charcoal, and other utensils. Ao Talo Udang is unique in that it is located on the lowest point of the island, with a long history, and the existence of a cave with much sought-after edible swallow's nests.

Ao Phante Malacca (Phante Malacca Bay)

is where the headquarters of the Tarutao National Park is located. At the front of the bay runs a canal from the eastern side to the west.